Sarı saçlı kız

Bir yaz akşamı.
Orda herkes yine.
Kumral bir kız oturuyor, kalabalık bir masada.
Kalabalık olmasına da gerek yok, "o" varsa, kız için her yer kalabalık.
Çok mutlu kız.
Hesapları var.
Küçük çünkü daha,
Hesap yapacak kadar küçük.

Sarı saçlı bir kız geliyor, çıkıyor merdivenlerden.
Kız, sarışın kız için söylenenlere gülüp, seviniyor içten içe.
Hesapları var çünkü bu kızın, sarışın kız değil, kendisi var "o"nun hayatında.

Habersiz çünkü kız.
Evdeki hesabın çarşıya uymayacağından habersiz.
Yıllar sonra, o sarışın kızın ölüm haberi geldiğinde, nasıl ağlayacağından habersiz.

" Ah ! "diyor yıllar sonra. "Ah!"

"Gel be kızım, gel!  Onla ol, başkasıyla ol, mutlu ol, mutsuz ol, ama hayatta ol. Gel !
Çocuktum ben. Çocuktuk. Sen gel , söz bir daha öyle bakmam sana.

Sen yeter ki gel. "