Döngü

Küçük bir kız çocuğu

Çıktı kulübesinden

Örgülü sarı saçları, uzanmış beline kadar

Seke seke çiçeklerin arasında

Kokladı çiçekleri

Papatyalara doğru gitti, kopardı bir papatyayı

Bir çığlık duydu birden

Çığlıktan çok serzeniş

"Neden?" diyordu papatya

"Neden kopardın beni?"

Verecek cevabı yoktu.

İnsan yavrusuydu o, kırmak,dökmek için gelmişti dünyaya

Cevabını nasıl verebilirdi?

Sebebini nasıl bulabilirdi?

Saftı ama henüz.

Ne içinden çiçekler koparılmış, ne de koparmıştı

Ama şimdi?

Bir cevap vermesi gerekti

Düşündü

"Çünkü güzeldin" dedi.

Artık hiç bir şey eskisi gibi olamazdı.

Çiçeği dalından kopardığı gün, bekledi içindeki çiçeklerin koparılmasını

Günbegün,yavaş yavaş,tek tek..

"Özür dilerim" dedi papatyaya.

Kendi döngüsünü yaşayacaktı

Her kokladığı çiçeği koparacak,
ve kendisinin koklanmasına izin verdiği an koparılacaktı.